Tuesday, January 15, 2019

'YES' പറയാം നമുക്ക്

പുതുവര്‍ഷത്തിലേക്ക് പറ്റിയൊരു പ്രതിജ്ഞയെക്കുറിച്ചാണ് ഇത്തവണ 'അമേരിക്കന്‍ മോം' നു സംസാരിക്കാനുള്ളത്. എല്ലാക്കൊല്ലവും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ റെസോലുഷന്‍സ് നമ്മളെല്ലാവരും എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും, ചിലത് നടക്കും ചിലത് പരാജയപ്പെടും. ഇത്തവണ നമുക്ക് മക്കളേയും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തൊരു ശ്രമമാകട്ടെ.

എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യമാകും ചില കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേ ആവര്‍ത്തിച്ചു പറയുന്ന വാക്കുകളിലൊന്ന് 'NO' എന്നാകും. ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്തുകൊണ്ടാണ് പറയാന്‍ പഠിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞ്  തീര്‍ത്തും നിഷേധപരമായ ഒരു വാക്കില്‍ അവരുടെ വൊക്കാബുലറി തുടങ്ങുന്നതെന്ന്? കാരണം അവര്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചുകേള്‍ക്കുന്ന വാക്ക് അതാണ്. അപ്പോള്‍ അതവരുടെ മനസില്‍ പതിയും, പതിയുംതോറും പറയും. പിന്നീട് 'NO' പറയേണ്ട അവസരങ്ങളിലേക്ക് വളരുമ്പോള്‍ സോഷ്യല്‍ കണ്ടിഷനിംഗ് മൂലം അവരത് മറക്കുകയും ചെയ്യും. ഇവിടെ ചെറിയവന്‍, രണ്ടര വയസുകാരന്‍, ഡേ കെയറില്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ആറു മാസം ആകുന്നു. ഇങ്ങോട് പറയുന്ന NO യുടെ ആഴവും പരപ്പും ഒക്കെ കൂടാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് അതിനെക്കുറിച്ച് കാര്യമായിട്ട് ആലോചിച്ചത് എന്ന് പറയാം. 

ഇക്കൊല്ലത്തെ നമ്മുടെ റെസോലുഷന്‍ 'NO'കള്‍ കുറയ്ക്കാനുള്ളതാകട്ടെ. എല്ലാ പ്രതിജ്ഞയും പോലെ ഇതും നടപ്പിലാക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. 30 കിലോ അധികഭാരമുള്ള ഒരാള്‍ 25 കിലോ ആദ്യമാസത്തില്‍ കുറയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതില്‍ എത്രത്തോളം അപ്രായോഗികത ഉണ്ടോ അത്രയും തന്നെ ഇതിലും ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട് നമുക്കും ആ സ്ലോ and സ്റ്റെഡി രീതിയില്‍ പോയിനോക്കാം. ഈ ആശയം 'Yes Day' എന്ന ആമി ക്രൂസിന്റെ ബുക്കില്‍ നിന്ന് കടമെടുത്തതാണ്. വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ ഒരു മുഴുവന്‍ ദിവസം സമ്മതദിനം അഥവാ YES Day ആക്കി മാറ്റുക എന്നതാണ് ആ ബുക്കിലെ ഉള്ളടക്കം. നമുക്കതിനെ എങ്ങനെ ഒരു ജീവിതശൈലി ആക്കിമാറ്റാന്‍ പറ്റുമെന്നാണ് നോക്കേണ്ടത്.

ആദ്യപടിയായിട്ട് കുട്ടികള്‍ക്ക് ഒരു 'Yes Day' കൊടുക്കുക - മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മതി  അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ടു മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ ഇനി അതും പറ്റില്ലെങ്കില്‍ ആറു മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍.  രണ്ടര വയസിനു മുകളിലുള്ള കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞിട്ട് വേണം ചെയ്യാന്‍. ഈ ഘട്ടം ഘട്ടം പരിപാടി തുടങ്ങും മുന്‍പ് കുട്ടികളെക്കൂടി കൂട്ടിക്കൊണ്ട് കുറച്ചു ഫാമിലി റൂള്‍സ് ഉണ്ടാക്കണം.  കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ തന്നെ ഉണ്ടാക്കുന്ന അച്ചടക്കനിയമങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ ഫലപ്രദമാണ്. സ്വയം ഉണ്ടാക്കുന്നവ ലംഘിക്കാന്‍ കുട്ടികള്‍ക്കും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടൊക്കെ തോന്നും എന്നാണ് അനുഭവം. 

റൂള്‍ (1): അന്നത്തെ ദിവസം എത്ര പണം ചിലവാക്കാം  - അതൊരു സാധാരണ ദിവസത്തെ കുട്ടികളുടെ 'അലവന്‍സ്' ലും കൂടരുത്.  അല്ലെങ്കില്‍ വളരെപ്പെട്ടെന്നു തന്നെ നിങ്ങള്‍ പാപ്പരായിപ്പോകും!

റൂള്‍ (2): പോകാവുന്ന ദൂരത്തിന് പരിധി വെക്കുക - ഡല്‍ഹിയിലിരിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ക്ക് തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള തറവാട്ടുവീട്ടിലേക്ക് എത്തുകയെന്നത് ഒഴിവാക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം! 

റൂള്‍ (3): ജീവനോ ആരോഗ്യത്തിനോ അപകടം ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ഏത് ആവശ്യത്തിനെയും വേണ്ട എന്ന് വെക്കാനുള്ള വീറ്റോ പവര്‍ നമ്മുടെ കയ്യിലാണ് എന്നത് അവരെ മനസിലാക്കിക്കുക. അത് വളരെ പ്രധാനം ആണ്. 


ഒരിക്കല്‍ ഈ റൂള്‍സ് ഒക്കെ പറഞ്ഞ് അങ്ങോടും ഇങ്ങോടും ഒരു സമവായത്തില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ കുട്ടികളോട് തന്നെ ഒരു ദിവസം തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറയുക. പുതുവത്സരത്തുടക്കം ആയതുകൊണ്ട് ഫെബ്രുവരിയിലെ തന്നെ ഒരു ദിവസം ആയിക്കോട്ടെ. കുട്ടികളോട് തന്നെ YES Day കലണ്ടറില്‍ മാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തിടാനും പറയുക. ഇത് അവരുടെ ആവേശം കൂട്ടും. നല്ലതുപോലെ മുന്നൊരുക്കം നടത്താനും കുട്ടികള്‍ക്ക് സമയം വേണമല്ലോ. പേടിക്കണ്ട, മിക്കപ്പോഴും അവര്‍ കൊണ്ടുവരുന്ന ഐഡിയകള്‍ നമ്മുടെ കണ്ണ് തള്ളിക്കും! 

ചില സമയത്ത് നമ്മള്‍ പറയുന്ന ഒരു നിസാരമായ സമ്മതം മൂളല്‍ പോലും കുഞ്ഞുങ്ങളെ അളവില്ലാതെ സന്തോഷിപ്പിച്ചേക്കും. അങ്ങനെയുള്ള സന്തോഷം മാത്രമല്ല കേട്ടോ 'YES ഡേ' തരുന്നത് - നമ്മള്‍ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് അധികാരവും നല്‍കുകയാണ്. മിക്കപ്പോഴും നമ്മളാകും എല്ലാത്തിന്റെയും അവസാന വാക്ക്. ഒരു ദിവസം എവിടെ പോകണം, എങ്ങനെയൊക്കെ സമയം ചിലവാക്കണം, എന്തൊക്കെ വീട്ടിലേക്ക് വാങ്ങണം etc etc. ഒരു ദിവസം നമുക്ക് ആ നിയന്ത്രണത്തിന്‍റെ കടിഞ്ഞാണ്‍ കുട്ടികളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്താലോ? നല്ല രസാണ്‌ന്നെ. കൊടുത്തുനോക്കൂ, കുട്ടികളുടെ ആശയങ്ങളും ആത്മനിയന്ത്രണവും എങ്ങനെയാണ് പാകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് സ്വയം അനുഭവിച്ചറിയൂ.

On a Xmas Day

ഈ ആശയം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞുള്ള നിങ്ങളുടെ അനുഭവം, അതില്‍നിന്നും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നത് എന്താണ് എന്നൊക്കെ എന്നെയും എഴുതി അറിയിക്കുക - എന്തോരം കാര്യങ്ങള്‍ പഠിക്കാനുണ്ടാകും നമുക്കതില്‍ നിന്നൊക്കെ -എഴുതാന്‍ മറക്കണ്ട aarshaabhilash@gmail.com.

ഇനി ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ 'നോ' പറച്ചില്‍ കുറയ്ക്കാനുള്ള ഒരു എളുപ്പവഴി -  നമ്മള്‍ അവരോട് ഒരു ദിവസം NO പറയുന്നത് എത്രവട്ടമാണെന്ന് എണ്ണിനോക്കുക. ഇതില്‍ എവിടെയൊക്കെ "NO" എന്നലാറാതെ മറ്റേതെങ്കിലും രീതിയില്‍ പറയാമെന്നു ഒന്നാലോചിക്കുക. ഉദാഹരണത്തിന് ചോക്ലേറ്റ് വേണമെന്ന് വാശിപിടിക്കുന്ന രണ്ടു വയസുകാരനോട് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോള്‍ ചോക്ലേറ്റ് തരാന്‍ പറ്റാത്തത് എന്ന് പറയാം - ഒറ്റത്തവണ- അതിനുശേഷം കുഞ്ഞ് കരയുന്നു എങ്കില്‍ കരയാന്‍ വിടുക, ആള്‍ക്ക് ദേഷ്യം നിരാശ ഒക്കെ പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള സമയമാണത്- let them do that! ആ ഒരു സങ്കട/നിരാശ/പരിഭവ നിമിഷം കഴിയുമ്പോള്‍ അവരത് മറക്കും. ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ച് നോ പറയുന്നതിലും ഫലപ്രദം ആണത് (പരീക്ഷിച്ചു വിജയിച്ച ഞാന്‍ ഗ്യാരന്റി) 

Its jumping time! 
                                                               (OURKIDs January 2019) 

Monday, December 31, 2018

ഒരു കേക്കുണ്ടാക്കിയ കഥ

  • നല്ലതുപോലെ മയമാക്കിയ വെണ്ണ എണ്ണി പത്ത് സ്പൂണ്‍ ഒഴിച്ചപ്പോള്‍ അവളോര്‍ത്തു - "കൊളസ്ട്രോള്‍ ആണല്ലോ ദൈവമേ! സാരമില്ല ഇന്നൊരു ദിവസത്തേക്കല്ലേ, ഇന്നല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെയെന്നാണ് അയ്യാള്‍ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടത്  ഉണ്ടാക്കുക!" സ്വയമാശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് മൂന്ന്‍ മുട്ടയും രണ്ടരകപ്പ് പഞ്ചസാരയും കൂടിച്ചേര്‍ത്ത് പതുക്കെ അവളാ കൂട്ട്  പതം വരുത്താന്‍ തുടങ്ങി. പുറകില്‍ നിന്നൊഴുകിവരുന്ന പാട്ടിന്‍റെ ഈരടികള്‍, 
  • "പാതിയടഞ്ഞൊരെന്‍  മിഴിയിതൾത്തുമ്പിന്മേല്‍ 
  • മണിച്ചുണ്ട് ചേർക്കുവാന്‍ വരുന്നതാരേ.... 
  • പാര്‍വണ ചന്ദ്രനായ് പതുങ്ങി നിന്നെന്‍ മാറില് 
  •  പനിനീര് പെയ്യുവാന്‍ വരുന്നതാരേ..."
  • പതിയേ വരികളുടെ കൂടെ മൂളുമ്പോള്‍ അവളുടെ മേല്‍ച്ചുണ്ടിന്‍റെ മറുകിനുമുകളില്‍ വിയര്‍പ്പ് പൊടിഞ്ഞു. ഇടംകയ്യുടെ പുറം കൊണ്ട് വിയര്‍പ്പൊപ്പി വേണ്ടത്ര  കൊക്കോപ്പൊടിയും ബേക്കിംഗ് സോഡയും മൈദയും അളന്നുതൂക്കി 2/3 കപ്പ് എണ്ണയും ഒരു നുള്ള് ഉപ്പും ചേര്‍ത്തിളക്കി ചൂണ്ടുവിരലിനറ്റം കൊണ്ടൊരു ലേശം തൊട്ടവള്‍ വായില്‍ വെച്ചു. മുട്ടയുടെ മണം മറയ്ക്കാന്‍ ഒരല്‍പം വാനിലനീര് ചേര്‍ക്കുന്ന പതിവുണ്ട് അവള്‍ക്ക്. മറക്കാതെ അതും ചേര്‍ത്ത് ഹൃദയത്തിന്‍റെ ആകൃതിയിലുള്ള കേക്കുണ്ടാക്കുന്ന പാത്രത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ച് ഓവനിലേക്ക് വെക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഓര്‍ത്തു 40 മിനിറ്റ് സമയമുണ്ട്, ഒന്നോടിക്കുളിച്ചു വന്നേക്കാം. 
  • കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറുംമുന്‍പ് 'വേഗം വരണേ' എന്നൊരു മെസ്സേജ് 'Hubby Dear' എന്ന് സേവ് ചെയ്ത നമ്പറിലെ വാട്സാപ്പിലേക്ക് അയച്ചു,  തറവാട് ഗ്രൂപ്പില്‍ വന്ന എല്ലാ ആനിവേര്‍സറി സന്ദേശങ്ങള്‍ക്കും ചേര്‍ത്തൊരു love സ്മൈലി കൊടുക്കാനും മറന്നില്ല അവള്‍. 
  • ചന്ദനമണമുള്ള 'musk' ന്‍റെ പുതിയ ലിമിറ്റഡ് എഡിഷന്‍ പെര്‍ഫ്യും - അയാളുടെ വാര്‍ഷിക സമ്മാനം - നീണ്ട വിരലുകളുടെ തുമ്പിലൊരു തുള്ളി എടുത്തവള്‍ ചെവിയുടെ പുറകില്‍ തടവി. അയാള്‍ക്ക്ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള വാടാമുല്ല നിറത്തില്‍ ഇളംനീല കരയുള്ള സാരി ഉടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്  ഓവനില്‍ നിന്നുള്ള ടൈമര്‍ വന്നത്. കേക്കിന്‍റെ ചൂടാറും മുന്‍പ് മധുരമുള്ള പാലോ, ഓറഞ്ച് നീരോ കേക്കിനുമുകളില്‍ ഒഴിച്ചുവെക്കണം - അതവളുടെ കേക്കിന്റെ സീക്രട്ട് റെസിപിയാണ്, ഉണ്ടാക്കി എത്രനേരം കഴിഞ്ഞാലും കേക്കിന്‍റെ മൃദുത്വം പോകാതിരിക്കാനുള്ള സൂത്രപ്പണി. 
  • കേക്കിലൊന്ന് പതുക്കെ അമര്‍ത്തി രുചിയുടെ അളവൊന്ന് മനസില്‍ കണക്ക്കൂട്ടി അവള്‍ . പിന്നെ ഒരു കപ്പ് പാലില്‍ 2 സ്പൂണ്‍ ഹണി ഒഴിച്ച് കലക്കി മധുരമുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതിനുശേഷം മാത്രം അവള്‍ മെഡിസിന്‍ കാബിനറ്റ്‌ തുറന്ന് ചുമയുടെ മരുന്നിന്‍റെ കുപ്പിയില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ നിറമില്ലാത്ത ദ്രാവകം - വിഷങ്ങളുടെ രാജ്ഞി- 'വത്സനാഭം' എടുത്തു.  ഒരു സ്പൂണ്‍ നിറയെ എടുത്ത് പാല്ക്കൂട്ടില്‍ കലക്കി അയാള്‍ക്കിഷ്ടമുള്ള ചോക്ലേറ്റ് കേക്കിന്‍റെ മുകളിലായി എല്ലായിടത്തും പരക്കുന്ന രീതിയിലൊഴിച്ച് വീണ്ടുമതേ പാട്ട്,  'മഴയുള്ള രാത്രിയില്‍ മനസിന്‍റെ.....' കേട്ടുകൊണ്ട് അവള്‍ അയാള്‍ക്കായി കാത്തിരുന്നു. 
  • (#Randomword2Story കേക്ക് )

Monday, December 17, 2018

വിചിത്രം ആഹാരം

ചോറ് കാണുമ്പോള്‍ മുഖം തിരിക്കുകയും ബര്‍ഗര്‍ കാണുമ്പോള്‍ വാ പൊളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെ അറിയുന്ന ആളാണോ നിങ്ങള്‍? അല്ലെങ്കില്‍ എവിടേക്ക് പോയാലും പോകുന്നിടത്ത് ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലോ എന്ന ആശങ്കയില്‍ ദോശ മാവ് അരച്ച് പൊതികെട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നവര്‍? എങ്കില്‍ ഇത്തവണത്തെ വായന നിങ്ങള്‍ക്കുള്ളതാണ്. കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ ഭക്ഷണശീലം അതാകട്ടെ നമ്മുടെ ഇത്തവണത്തെ വിഷയം - വിചിത്രവും കൌതുകപരവുമായ പല പല ഭക്ഷണശീലങ്ങള്‍ ഉള്ളവരാണ് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍. ഒരു വയസുമുതല്‍ ഏകദേശം 18 വയസു വരെയുമുള്ള കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കളെ എടുത്താല്‍ ആഹാരക്കാര്യത്തില്‍ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കുള്ള മടിയെക്കുറിച്ച് ഏതാണ്ടൊരേ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞേക്കും. കഴിക്കാന്‍ മടിക്കുന്ന ബാല്യം എന്നും അച്ഛനമ്മമാര്‍ക്കൊരു തലവേദന തന്നെയാണ്. എന്നാലോ നൂറില്‍ തൊണ്ണൂറു കുട്ടികള്‍ക്കും വീട്ടുഭക്ഷണത്തേക്കാള്‍ ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു 'കടപ്പലഹാരം' ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യും. എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ എന്നതൊരു ചോദ്യച്ചിഹ്നം തന്നെയാണേ! മിക്കപ്പോഴും കുട്ടികളിൽ കണ്ടു വരുന്ന ശീലം നേരത്തിന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ മടി, ജങ്ക് ഫുഡിനോട്‌ അമിതമായ പ്രതിപത്തി, ഏതുനേരവും മധുരത്തിനോട് പ്രിയം എന്നൊക്കെയാണ്. ശീലിപ്പിക്കുന്നതാണ് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ പിന്തുടരുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞുകേള്‍ക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അനുഭവത്തില്‍ തോന്നിയിട്ടുള്ളത് കുട്ടികള്‍ക്ക് വിശപ്പുണ്ടെങ്കില്‍ അവരെല്ലാത്തരം ഭക്ഷണവും കഴിക്കുമെന്നാണ്. വേറെ ഭക്ഷണം ലഭിക്കാനുള്ള സൌകര്യവും, വിശപ്പില്ലായ്മയുമാണ് മിക്കവാറും കുട്ടികളെക്കൊണ്ട് 'NO' പറയിക്കുന്ന പ്രധാനഘടകം.

കുട്ടികളും ഭക്ഷണവും എന്ന കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് ആ 'സ്വന്തം അനുഭവം' നല്‍കിയ രണ്ടാശാന്മാരുടെ ഭക്ഷണശീലങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പറയാം - അതിനോട് ചേര്‍ത്തുവെക്കേണ്ടവ നിങ്ങളും പറയൂ.
എന്‍റെ ഏഴുവയസുകാരനോട് ചോദിച്ചാല്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ജങ്ക് ഫുഡ്‌ മാക് & ചീസ് ആണ്ന്ന് പറയും, എന്നാല്‍ അമ്മയുണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തില്‍ ദോശയാണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമെന്ന കാര്യവും കൂടെച്ചേര്‍ക്കും, എനിക്കൊരു ആശ്വാസത്തിന്!. എല്ലാ കുട്ടീസിനെയും പോലെ ' I hate broccoli' ടീമാണ് ആശാനും. ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതില്‍ ചപ്പാത്തിയില്‍ മുട്ട ചിക്കിയത് വെച്ചുണ്ടാക്കുന്ന റോള്‍ സ്കൂളില്‍ കൊണ്ടുപോയി കഴിക്കാന്‍ അവനധികമിഷ്ടമല്ല, ഒരിക്കല്‍ ഉപ്പ് കൂടിപ്പോയതാണ് പ്രധാന കാരണം! 

രണ്ട് ദോശക്കുട്ടികള്‍ with പഴംപൊരി



ഏതു പാതിരാത്രിക്കും നട്ടുച്ചക്കും ചീസ് ഉള്ളില്‍ വെച്ച ദോശ കഴിക്കും,പാല്‍ കുറുക്കി 

ഉണ്ടാക്കുന്ന പേട പോലുള്ള മധുരപലഹാരം ആവോളം അകത്താക്കും,ചിക്കനും മീനും ഉണ്ടാക്കുന്ന മണം (അവനിഷ്ടമുള്ള ബേക്ട് രീതിയില്‍) വരുമ്പോള്‍ത്തന്നെ അടുക്കളയില്‍ വന്നു മൂക്കുവിടര്‍ത്തി കൊതിയോടെ ഉള്ളിലേക്കെടുക്കും, പഴംപൊരി അഥവാ ഏത്തക്കാപ്പം ആണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള നാലുമണിപ്പലഹാരം, പിന്നെ ഉണ്ണിയപ്പവും. ഒരു മൂന്നര വയസുമുതല്‍ തന്നെ ഇലയില്‍ വിളമ്പുന്ന സദ്യ ഒരു വീക്നെസ് ആണ് -  ഇലയില്‍ കൊടുത്താല്‍ ഒറ്റക്ക് ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്ന് അതില്‍ വിളമ്പുന്ന എല്ലാ കറികളും കൂട്ടി നല്ല വെടിപ്പായി ഉണ്ണും, ഇന്നാട്ടില്‍ ഇലയിലെ സദ്യ ഒരു ലക്ഷ്വറി ആയതുകൊണ്ട് വര്‍ഷത്തില്‍ 5-6 തവണയൊക്കെയെ ആശാന് അത് കിട്ടാറുള്ളൂ. 

സദ്യക്കൊതിയന്മാര്‍!


എന്നാല്‍ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും വളരെ രസകരമായ ഒരു 'വിചിത്ര'ശീലം ഭക്ഷണകാര്യത്തില്‍ അവനുള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത് മറ്റൊന്നാണ്. ചോറിന്‍റെ നിറം മാറിയാല്‍ പിന്നെ ആള്‍ അത് കഴിക്കില്ല - ബിരിയാണി, നെയ്ച്ചോര്‍,ഫ്രൈഡ്റൈസ് ഇതൊന്നും ആ ഭാഗത്തേക്ക് അവന്‍ അടുപ്പിക്കാറില്ല!
എന്നാല്‍ നല്ലോണം വെന്ത ചോര്‍ വെറും തൈരും ഉപ്പും കൂട്ടിയോ, പരിപ്പ് കൂട്ടിയോ അല്ലെങ്കില്‍ കഞ്ഞിയായോ ആണെങ്കില്‍ ഏമ്പക്കം വിടുംവരെ കഴിക്കുകയും ചെയ്യും. വലിയ ശല്യമില്ലാത്ത 'വിചിത്ര' ശീലം ആയതുകൊണ്ട് ഞാനതത്ര മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാറുമില്ല. ബിരിയാണി ഭ്രാന്തന്മാരായ ഞാനും ഭര്‍ത്താവും എവിടെയെങ്കിലും പോയിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ കേറുമ്പോള്‍ 'ഇവനിനി പച്ചച്ചോര്‍ ചോദിക്കണമല്ലോ കര്‍ത്താവേ' എന്ന് വിളിച്ചാണ് കേറുന്നത് എന്നുള്ള ഒരൊറ്റ പ്രശ്നം ഒഴിച്ചാല്‍ ഞങ്ങളും ഹാപ്പി അവനും ഹാപ്പി. 
രണ്ടു വയസുകാരന് ഇഷ്ടവും ഇഷ്ടക്കേടും ഒന്നും കൃത്യമായി തുടങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിലും കണ്ടിടത്തോളം ആളൊരു 'ഹാപ്പി ഗോ ഫുഡി' ആണ്. മിക്കതും ശ്രമിച്ചുനോക്കാന്‍ ഇഷ്ടം, കഴിച്ച് ഇഷ്ടായാല്‍ വയറു നിറയും വരെ അതേ സാധനം കഴിക്കാന്‍ ഇഷ്ടം - അങ്ങനെ ഭാവിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു മുതല്‍ക്കൂട്ടായി വളരുന്നുണ്ട് അദ്ദേഹം  . മൂത്തയാള്‍ക്ക് ഇപ്പോഴുമെരിവ് അത്ര പഥ്യമല്ല എന്നതിന്‍റെ മൂലകാരണം കുറെയേറെ നാള്‍ - 'വാവയ്ക്ക് എരിയും' എന്ന വര്‍ണ്യത്തില്‍ ആശങ്കയില്‍ ഞാന്‍ കുഴച്ചുകൊടുത്ത തൈരും, നെയ്യും, പരിപ്പുമാണെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ ഇളയ ആളിന് ഒരു ഭക്ഷണത്തിനും 'നോ' പറഞ്ഞില്ല. ഞങ്ങൾ കഴിക്കുമ്പോൾ എന്ത് ചോദിച്ചുവന്നാലും കൊടുത്തു എരിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ തന്നെ നിര്‍ത്തി - പിന്നെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് വന്നില്ല 🤗😋എരിവിനുമപ്പുറത്തെ കറിക്കൂട്ടുകളുടെ സ്വാദിലേക്ക് അവന്‍ ആസ്വദിക്കാനായി വരുന്നതേയുള്ളൂ, പക്ഷേ എനിക്ക് നല്ല പ്രതീക്ഷയുണ്ട് ഈ ബിരിയാണിയില്‍. 😂


ഇവിടെ സ്കൂളില്‍ നിന്നൊക്കെ എപ്പോഴും ക്ലാസ് നോട്ടീസ് വരും - നട്സ് അലര്‍ജി ഉള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് ഒരുതരത്തിലുള്ള നട്ട് വിഭവങ്ങളും കൊടുത്തയക്കരുത് എന്ന്. സ്കൂളിലേക്ക് എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി കൊടുത്തു വിടുന്ന സ്നാക്കൊക്കെ നോക്കി വെക്കണം,പിന്നെ കുഞ്ഞനെഓര്‍മ്മിപ്പിക്കണം ഉച്ചക്ക് അവന്‍റെ ബോക്സിലുള്ള ആഹാരം ഷെയര്‍ ചെയ്യരുത് എന്നൊക്കെ. പക്ഷേ, അടുത്ത ഒരു സുഹൃത്തിന്‍റെ മകന് ഉള്ള ബദാമിന്റെ അലര്‍ജി എഫെക്ട്സ് നേരില്‍ക്കാണും വരെ എനിക്ക് ആക്കാര്യം വലിയ ഗൗരവമുള്ളതായി തോന്നിയിരുന്നില്ല. അമ്പലത്തില്‍ വെച്ചുകഴിച്ച മധുരപലഹാരത്തില്‍ ബദാമിന്റെ ഒരംശം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന കാരണത്താല്‍ മിനിട്ടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മുഖം മുഴുവന്‍ നീരുവന്നതുപോലെ വീങ്ങി, ശ്വാസം കിട്ടാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിയ കുഞ്ഞിനെക്കണ്ടപ്പോള്‍ ആണ് അതിന്‍റെ അപകടകരമായ വശം മനസിലായത്. ഇപ്പോള്‍ എവിടെപ്പോകുമ്പോഴും അലര്‍ജിയ്ക്കുള്ള ഇന്‍ജെക്ഷന്‍ കയ്യില്‍ വെച്ചാണ്‌ അവര്‍ നടക്കുക. കടല/കപ്പലണ്ടി/കശുവണ്ടി/ബദാം അലര്‍ജി ഇവിടെ  കുട്ടികളില്‍ വളരെ സാധാരണയാണ്. ലാക്ടോസ് ഇന്ടോളരന്‍സ് അഥവാ പാലോ പാലുത്പ്പന്നങ്ങളോ കൊണ്ടുള്ള അസ്വസ്ഥതയാണ് മറ്റൊരു വില്ലന്‍. കേക്കും ബിസ്കറ്റും ബ്രെഡുമൊക്കെ മുഖ്യ ഭക്ഷണമായിക്കിട്ടുന്ന നാട്ടില്‍  മുട്ടയുടെ മഞ്ഞക്കുരു കഴിച്ചാല്‍ ചൊറിഞ്ഞു തടിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ കാര്യം ആലോചിച്ചുനോക്കിയേ. ചെറിയ കുട്ടികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ എപ്പോഴും ഓരോരോ രുചിയായി കൊടുക്കണം എന്ന് നമ്മുടെ കാര്‍ന്നോന്മാര്‍ പറഞ്ഞുവെച്ചേക്കുന്നതും മറ്റൊന്നല്ല. ഒന്നിൽക്കൂടുതല്‍ പുതിയ സാധനങ്ങള്‍ ഒരേസമയം കൊടുത്താല്‍ കുട്ടിക്ക് എന്തിന്‍റെ അലര്‍ജിയാണ് ഉണ്ടായത് എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ പ്രയാസം ആകും. ആദ്യമായി കട്ടിയാഹാരം കഴിച്ചുതുടങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് എപ്പോഴും പുതിയ ആഹാരരുചികള്‍  രണ്ടു ദിവസത്തെ വ്യത്യാസത്തില്‍ വേണം കൊടുത്തു നോക്കാന്‍. ഒരേ രുചി കുഞ്ഞിലേക്ക് രേജിസ്റെര്‍ ചെയ്യാനും, കുഞ്ഞിന് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള അലെര്‍ജി ഉണ്ടെങ്കില്‍ മനസ്സിലാക്കാനും അത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും നല്ല വഴി. 

ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഭക്ഷണങ്ങള്‍ പോലും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ശീലമാക്കാനുള്ള എളുപ്പവഴി ചെറിയ അളവില്‍ ആണെങ്കില്‍ പോലും അത് ഒരു നോര്‍മല്‍ റുട്ടീന്‍ ആക്കുക എന്നതാണ്. കുറച്ചൊക്കെ കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാക്കാന്‍ ആയ കുട്ടി ആണെങ്കില്‍ ആ ഭക്ഷണത്തിന്‍റെ ഗുണഗണങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതും ഏതൊക്കെ രീതിയില്‍ അത് കുട്ടിയെ സ്മാര്‍ട്ട്‌ & സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആകാന്‍ സഹായിക്കും എന്നുമൊക്കെ കഥകള്‍ പറയാം. ഒരു ഭക്ഷണവും കൂടുതലായി നിര്‍ബന്ധിച്ചുകഴിപ്പിക്കരുത് എന്നത് പ്രത്യേകം ഓര്‍ക്കുക. നമുക്ക് ഇഷ്ടങ്ങള്‍ / അനിഷ്ടങ്ങള്‍ ഉള്ളതുപോലെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും ഉണ്ടാകും. മൂന്നു നേരം ഭക്ഷണം അടിച്ചു കഴിപ്പിക്കണമെന്ന ചിന്തയിലും ഫലവത്താകുക വിശപ്പ്‌ എന്നത് അറിഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് സ്വാദോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് ആകും ( ആറു മാസത്തില്‍ താഴെയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ വിശപ്പ് അറിയാന്‍ ആകണമെന്നില്ല - കട്ടിയാഹാരം കഴിക്കുന്ന പ്രായത്തിലുള്ള  കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യമാണ് ആഹാരകാര്യത്തില്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കരുത് എന്നുള്ളത്). ഒരു നേരം ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്നുള്ളത്  അമ്മമാര്‍ക്ക് പൊതുവേ അന്ഗീകരിക്കാന്‍ മടിയുള്ള കാര്യമാണ് - പക്ഷേ, ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്ത ഊര്‍ജ്ജം ശരീരം ചിലവാക്കുന്നില്ല എങ്കില്‍ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് വിശപ്പുണ്ടാകില്ല എന്നുള്ളതും, റിസര്‍വ് ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്ന കൊഴുപ്പ് അവരുടെ ഊര്‍ജ്ജത്തിന്‍റെ ബാറ്ററി ആയി പ്രവര്‍ത്തിക്കും എന്നും നാമറിയണം. അപ്പോള്‍ ചെയ്യാനാകുക കുട്ടികളില്‍ നല്ല ഭക്ഷണശീലം വളര്‍ത്താന്‍ അവരെ കായികമായി അദ്ധ്വാനം ചെയ്യിക്കാന്‍ കൂടി നമ്മള്‍ ഓര്‍ക്കുക. ഭക്ഷണത്തിന്‍റെ മൂല്യം അറിയിക്കുക എന്നത് കുട്ടികളില്‍ ആഹാരം പാഴാക്കിക്കളയുന്ന ശീലമില്ലാതെ ആക്കാനും സഹായിക്കും. 

നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന ആഹാരശീലങ്ങളും അലര്‍ജി വിവരങ്ങള്‍, ഒഴിവാക്കേണ്ട ഭക്ഷണരീതികള്‍ / ഭക്ഷണശീലങ്ങളും ഒക്കെ ഞങ്ങളേയും അറിയിക്കുമല്ലോ? 'അമേരിക്കന്‍ മോ'മില്‍ക്കൂടി നിങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ കൂടി അറിയിച്ചാല്‍ സന്തോഷം. Contact: Aarsha@gmail.com or  Editor@poppees.com 

                                                                    (OurKids September 2018)