മണ്ണും മനുഷ്യനും വെള്ളത്തിനായി കേഴുന്ന ഈ കാലത്തെ ഏറ്റവും വലിയ വാര്ത്ത ഒരു ജലസ്രോതസ്സ് പുനര്ജ്ജനിക്കുന്നത് തന്നെ. വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുന്പ് വറ്റിപ്പോയ ഒരു നീരുറവ മണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന 2 മനുഷ്യരുടെ ചിന്തയുടെയും പ്രവര്ത്തിയുടെയും ഫലമായി പുതു നാമ്പുകള് മുളപ്പിച് ഒഴുകി തുടങ്ങുന്നു.
പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ അട്ടപ്പാടിയില് ഇന്ന് സാരന്ഗ് ഹില്സ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രദേശം ഏകദേശം 30 വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ഗോപാലകൃഷ്ണന് മാഷിനും വിജയലക്ഷ്മി ടീചെറിനും കിട്ടുമ്പോള് അനാരോഗ്യകരമായ കൃഷി രീതികളുടെ ഫലമായി ഉത്പാദന ശേഷി നഷ്ടപെട്ട രീതിയിലായിരുന്നു. സമതല പ്രദേശങ്ങളില് ഫലവത്തായ കലപ്പ ഉപയോഗിച്ചുള്ള കൃഷി രീതി മലഞ്ചരിവ് ആയ അട്ടപ്പാടിയിലും പ്രയോഗിച്ചതിന്റെ പരിണിത ഫലമായി മേല്മണ്ണ് നഷ്ടപ്പെട്ട് കൃഷി യോഗ്യം അല്ലാതെ ആയി. സ്വാഭാവികമായി ഒരു നീര്മറി പ്രദേശം (മൂന്നു ഭാഗവും മലകളാല് ചുറ്റപ്പെട്ട, ‘റ’ ആകൃതിയിലുള്ള പ്രദേശം) ആയിരുന്ന ഇവിടെ നില നിന്നിരുന്ന ജല സ്രോതസ്സുകള് വറ്റി വരളുകയും സമീപത്തുള്ള ജീവജാലങ്ങള്ക്ക് കുടിവെള്ളം പോലും കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയുമായി.
കൃഷി എന്ന ജീവന മാര്ഗ്ഗത്തിലേക്ക് ജലം എന്ന അത്യാവശ്യ സ്രോതസ് ലഭ്യമല്ലാതെ വന്ന സാഹചര്യത്തില് ഊര്ജ്ജ പുനരുജ്ജീവനം (energy regeneration) എന്ന മാര്ഗം അവര് ചിന്തിക്കാന് തുടങ്ങി. ലഭ്യമായ ഊര്ജ്ജത്തെ സംരക്ഷിക്കാം, പക്ഷെ നശിച്ചു പോയതിനെ പുനര്ജീവിപ്പിക്കുക എന്ന ദൌത്യം വളരെ പ്രയാസം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. സ്വാഭാവികമായ വനം വളര്ന്നു വരാനുള്ള കാല ദൈര്ഘ്യം , മേല്മണ്ണ് നഷ്ടപ്പെട്ട ഭൂമി, നശിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സൂക്ഷമ ജീവികള് (മൈക്രോ ഓര്ഗാനിസം) .കാലം എന്ന ക്ഷമയില് പ്രകൃതി എന്ന ആത്യന്തികമായ സത്യത്തില് വിശ്വസിച് മാഷും ടീച്ചറും തങ്ങളെ കൊണ്ട് ചെയ്യാന് കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങള് ചെയ്തു - ഈര്പ്പം തങ്ങി നില്ക്കാന് മണ്ണിനു കരിയിലകള് കൊണ്ട് പുതയിടുക,അല്പ്പമെങ്കിലും മഴവെള്ളം ശേഖരിക്കപ്പെടാനായി മഴക്കുഴികള് കുഴിക്കുക, വെള്ളത്തിന്റെ ഉപയോഗം അത്യാവശ്യത്തിനു മാത്രമാക്കുക, മുളകള് പോലുള്ള സ്വാഭാവിക ആവാസ വ്യവസ്ഥയിലെ മരങ്ങള് നടുക, ചെറിയ പൊന്തകളായി വളരുന്ന ചെടികളെ ആടുമാടുകള് നശിപ്പിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുക.
ഒടുവില് വര്ഷങ്ങളുടെ ശ്രമ ഫലമായി പ്രകൃത്യാലുള്ള മരങ്ങള് അവിടെ വളരാന് തുടങ്ങി, മണ്ണില് ഈര്പ്പം തങ്ങി നിന്ന് സൂക്ഷ്മ ജീവികള് ഉണ്ടാകാന് തുടങ്ങി, പതിയെ പതിയെ പണ്ടെന്നോ വറ്റിപോയ ഒരു ഉറവ അവിടെ ജീവശ്വാസം എടുക്കാന് തുടങ്ങി.... ആദ്യമാദ്യം ഒരു ചെറിയ നീര്ച്ചാല് ആയി രൂപപ്പെട്ട ആ ഉറവ വേനല്ക്കാലത്ത് പിന്നെയും വറ്റി . പക്ഷെ പിന്നീടുള്ള വര്ഷങ്ങളില് മഴക്കാലത്ത് നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന നീരുറവ ആയും വേനല്ക്കാലത്ത് കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളമായും മാറി. 1982 ലെ കടുത്ത വരള്ച്ചയ്ക്ക് ശേഷം 2013 ല് മറ്റൊരു വരള്ച്ചയ്ക്ക് കേരളം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമ്പോള് നന്മയുടെ ഉള്ക്കരുത്ത് കൊണ്ട് പ്രകൃതിയില് നിന്ന് തിരികെ നേടിയെടുത്ത ഈ ഉറവ ഇന്നും വറ്റാതെ ഒഴുകുന്നു.
കേരളത്തിലെ ജല ദൌര്ലഭ്യം ഒരു പരിധി വരെ പരിഹരിക്കാന് ഗോപാലകൃഷ്ണന് മാഷും ടീച്ചറും മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്ന ചില ചിന്തകള് നമുക്ക് കണ്ടില്ലെന് നടിക്കാന് ആകില്ല. മുറ്റം വരെയും ടൈല്സ് ഇട്ടു നിറയ്കുമ്പോള് ആറ്റുനോറ്റ് കിട്ടുന്ന മഴയ്ക്ക് നമ്മുടെ മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള സുഷിരങ്ങള് അടയുന്നു എന്ന സത്യം, എല്ലാ ചെമ്മണ് പാതകളും സൌകര്യപ്രദമായ രീതിയില് ടാര് ഇടുമ്പോള് മണ്ണിലെ പ്രകൃത്യാലുള്ള ഈര്പ്പം നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ്, റൂഫ് വാട്ടര് ഹാര്വെസ്ടിംഗ് അഥവാ മേല്ക്കൂരയിലെ മഴവെള്ളം ശേഖരിച്ചു സംഭരിക്കുക എന്ന ഏറ്റവും എളുപ്പവും പ്രായോഗികവും ആയ വഴി, പുതിയ വീടുണ്ടാക്കുമ്പോള് കാര് പോര്ച്ചുണ്ടാക്കുന്നതിനും മുന്പേ ആഴത്തിലൊരു മഴക്കുഴി (മഴവെള്ള ടാങ്ക്) എന്ന മുന്നൊരുക്കം. അടുത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോള് എങ്കിലും നമുക്ക് വരും വേനലിലെക്കായി കുറച്ചു തുള്ളികള് ശേഖരിച്ചു വെയ്ക്കാം...
(സാരന്ഗ് ഹില്സിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്വാഭാവിക വനം )
മഴവെള്ള സംഭരണം, റൂഫ് വാട്ടര് ഹാര്വെസ്ടിംഗ് ഇതിനെ കുറിച്ചൊക്കെ കൂടുതല് വിവരങ്ങള്ക്ക് ഗോപാലകൃഷ്ണന് മാഷിനെ 9446239429 /sarangfamily@gmail.com ബന്ധപ്പെടാവുന്നതാണ്
